Op 7 november overleed Siem Bankras. Hij was in mei 80 jaar geworden. Siem was een geboren en getogen Obdammer. Hij trouwde met Christien van Grieken uit Breezand en samen kregen ze drie dochters. Al op jonge leeftijd – Siem was 40 – raakte hij uit het werk en kwam thuis te zitten. Dat was niet eenvoudig. Gelukkig vond hij voldoening en vreugde op zijn volkstuin. Als de tijd van de oogst aanbrak, liet Siem anderen delen in datgene wat de tuin voortbracht. Ook vulde hij zijn tijd met fietsen. Hij heeft menig rondje door het dorp gefietst. Het laatste jaar hielden zijn vrouw en kinderen hun hart wel eens vast: zal vader onderweg geen brokken maken en zal hij de weg naar huis wel weten te vinden? Zijn gezondheid werd namelijk minder.
Tijdens de afscheidsviering lazen we het evangelie over Simon, die uiteindelijk Petrus genoemd ging worden. Onder die tweede naam was hij bekender dan onder zijn echte naam. Dat gold in zekere zin ook voor Siem Bankras. Zijn bijnaam was ‘Babs’. De oud-obdammers weten dat wel. Wat zij ook weten is dat Siem in zijn jonge jaren een groot sportman was. Hij kon het hardste lopen van iedereen. Hij heeft menig medaille gewonnen. Een medaille heeft altijd twee kanten. En dat geldt ook voor Siem. Hij was een goede vader en echtgenoot. ‘Maar’, zo zei één van de kinderen, ‘hij kon ook wel eens nukkig zijn. Je moet hem niet te veel ophemelen, hoor’. Zonder hem op te hemelen wil ik vasthouden aan het vertrouwen dat Siem nu thuisgekomen is op de plek die wij de hemel noemen. Dat hij ruste in vrede.