Vorige week zondag ging de telefoon. De stem aan de andere kant van de telefoon zei: ‘Pastoor Paul ik heb iets voor je. Maar je moet het wel komen halen’. Nieuwsgierig geworden, pakte mijn agenda om een afspraak te maken. Erg veel tijd was er niet over. ‘Maandagavond kan ik niet’, zei ik, ‘Ik heb een uitvaart te regelen. Dinsdagavond kan ik ook niet. Dan heb ik een vergadering. Woensdagavond kan ik ook niet. Dan gaan we uit eten met het Parochiebestuur. We nemen afscheid van onze penningmeester. En donderdag is waarschijnlijk geen optie: Nederland moet voetballen’. Tot mijn verbazing vond de man donderdag een goede optie. ‘Dan kom je toch gewoon bij ons voetbal kijken. Dan haal ik oranje tompoezen voor bij de koffie’.
En zo zat ik donderdagavond 24 juni aan de koffie met een heerlijke oranje tompoes. En nog voordat de wedstrijd begon haalde de man het cadeau tevoorschijn. Een originele bal zoals die tijdens het WK ook wordt gebruikt. Ik vond het leuk dat de man aan mij had gedacht om deze bal te schenken. Ik ben er blij mee. Dan kan ik met mijn neefjes en nichtjes gaan voetballen. Al is de vraag ‘wanneer?’. Want echt veel tijd heb ik vaak niet.
En dan kijk ik naar die bal, symbool voor het WK in Zuid-Afrika. Ooit zei een Afrikaan tegen een Europeaan: ‘Jullie hebben de klok. Wij hebben de tijd’. Een rake uitspraak! Wij in het westen zijn altijd maar druk in de weer. De afrikaan zegt: ‘Het komt morgen wel’. We kunnen er iets van leren. Hoewel … wat als er geen morgen is? Omdat het leven zomaar afbreekt. Het overkwam Joost, ene jongen uit Hoogwoud. Vorig jaar rond deze tijd kwam hij door een ongeluk op de AC de Graafweg om het leven. Hij was nog maar 18 jaar jong. Hij had een toekomst voor zich. Hij wilde leraar geschiedenis worden. Hij zette zich in voor het jeugdwerk in de gemeente Opmeer. Hij leefde niet voor zichzelf alleen. Hij maakte tijd voor mensen. En zomaar ineens was zijn tijd hier op aarde voorbij. Tijd kan wreed zijn: Joost was op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Als hij toen seconden later bij dat kruispunt was aangekomen, dan was hij nu nog in ons midden geweest. Een paar luttele seconden maken ineens een verschil tussen tijd zat en geen tijd meer gegeven om je dromen waar te maken. Soms is het zomaar over. Daarom zeg ik u: stel niet uit tot morgen wat je vandaag nog kunt doen. En dan bedoel ik niet zozeer werk. Maar zeggen dat je van iemand houdt. Iets goeds over een ander zeggen en goede dingen doen.
Ik denk dat ik binnenkort met mijn neefjes en nichtjes ga voetballen. Tijd om te werken blijft er zat. Tijd voor elkaar moet je koesteren.