‘Het doet me goed u allemaal weer te zien!’. Met deze woorden begon ik zondag 19 september de Eucharistieviering. M’n eerste viering na een afwezigheid van acht weken. Hoe langer de schorsing duurde, des te meer begon ik u en jullie allen te missen. Het applaus aan het begin van de viering voelde als een warme deken. Het deed me goed. Zoals het me de afgelopen acht weken goed deed zoveel steunbetuigingen te ontvangen: kaarten, brieven, tekeningen, de posteractie van de middenstand, bloemen, de hyves-pagina en speciale website. Al die blijken van medeleven gaven mij de kracht om staande te blijven en vooruit te blijven kijken. Dank daarvoor. Dank ben ik ook verschuldigd aan het Parochiebestuur en alle vrijwilligers. Zij hebben er samen voor gezorgd dat het pastorale werk gewoon doorging. Hulde!

Gedicht Een nieuw begin (door Monique Alderse Baes-Obdam)

Een nieuw begin, is nu begonnen,
Je bent gelukkig weer terug.
Maar wel draag je met je mee,
Een tas vol emoties op je rug.

Een nieuw begin, is nu begonnen,
Je staat er weer met veel elan.
En wij met vreugde in ons hart,
Genieten er weer van.

Een nieuw begin, is weer begonnen,
Misschien, een iets andere pastoor.
Maar deze band, de parochianen,
Die band, werd er alleen maar sterker door.

Maar is een nieuw begin begonnen,
Of gaan we verder met wat HIJ ooit begon.
Het luisteren, het geven om een ander,
Daar gaat het in de Bijbel om.

Een nieuw begin, was al begonnen,
Al duizenden jaren terug.
En ook HIJ, beste Paul,
Droeg een zak vol emoties op zijn rug.

Wij gaan nu samen verder,
Door, met het begonnen begin,
Want blijdschap, liefde, vreugde,
Moet nu maar weer die rugtas in.