Op woensdag 8 november overleed Barry Reus op de leeftijd van 28 jaar. Hij leed aan een progressieve spierziekte en iedereen wist dat hij niet oud zou worden. Toch sloeg zijn plotseling overlijden in als een bom, een harde klap voor zijn familie en zijn vele vrienden en kennissen.
Barry was een jongen met een positief karakter. Hij keek liever naar zijn mogelijkheden dan naar zijn beperkingen. En zo wist hij uit het leven te halen wat erin zat.
Hoewel hij op jonge leeftijd al niet goed meer kon lopen, deed hij op de basisschool nog gewoon mee. Als kind heeft hij ook gevoetbald. Het best ging dat als doelverdediger. Eerst deed hij dat nog staand, daarna op zijn knieën.
Maar er kwam een moment dat hij de actieve voetbalsport vaarwel moest zeggen. Hij werd een trouwe supporter van Ajax. Geen thuiswedstrijd liet hij aan zich voorbijgaan. Zo werd hij een kenner van het spelletje en een bekende voor veel (jeugd)spelers van Ajax.
Muziek was zijn andere passie. Zo heeft hij vele popconcerten bezocht, vaak samen met zijn vader Dirk. Hij was ook zeer attent en kon mensen verrassen met een cadeautje of een blijk van medeleven.
Voor heel veel mensen is Barry een voorbeeld geweest. Dat bleek wel uit de lovende woorden die gesproken werden bij de avondwake op 14 november in de stampvolle Sint Victorkerk. Ook bij zijn uitvaart, een dag later, waren er lovende woorden, voor Barry, maar ook voor zijn ouders Dirk en Ria die hem tot het einde toe hebben verzorgd. We hebben Barry in zijn rolstoelbus gebracht naar zijn laatste rustplaats op het kerkhof bij ‘t Brakenkerkje. Barry, kanjer, rust zacht!

Pastor Bert Glorie