Emma de Leeuw werd in 1920 geboren op een boerderij in de Wormer. Kort na de oorlog ontmoette ze Gerrit Leek uit Obdam.

Ze trouwde met hem en woonde vervolgens 63 jaar op de Lutkedijk. Daar zorgde ze aanvankelijk ook nog voor haar schoonvader en haar zwager, en uiteraard voor haar eigen gezin.

Zeven kinderen kregen Emma en Gerrit. Haar huis was en bleef het trefpunt voor de hele familie. Moeder Em hield van de gezelligheid en ze nam tijd voor iedereen. Altijd was er koffie. De kinderen vlogen uit en kregen zelf kinderen, maar ze bleven in de buurt. En dan was er zoon Nico die in het ouderlijk huis bleef wonen, zodat Emma en Gerrit niet hoefden te verhuizen. Tweeënhalf  jaar geleden overleed Gerrit, ook al ver in de negentig.

Moeder Em miste hem natuurlijk wel, maar bleef doorgaan met de dagelijkse dingen, zoals ze dat gewend was. Nog steeds stond de koffie klaar voor iedereen. Na een lelijke val in huis op maandag 9 juli werd ze naar het ziekenhuis in Hoorn gebracht. Daar bleek dat ze negen botbreuken had opgelopen in haar gezicht. Operaties zouden geen soelaas bieden. Ze begreep dat het einde nabij was en legde zich daarbij neer.

Op vrijdag 13 juli overleed ze in het bijzijn van haar kinderen. Op donderdag 19 juli hebben we afscheid van haar genomen in de Sint Victorkerk en haar naar haar laatste rustplaats gebracht bij haar man Gerrit op het kerkhof bij het Brakenkerkje.

Emma Leek was een nuchtere vrouw die niet roddelde en niet oordeelde, maar in ieder mens het goede zag. Moge zij nu opgenomen zijn in het eeuwige licht van God.

Pastor Bert Glorie