De Berkmeerpolder is een zonnestraal verloren

Op 28 juni 1999 is Danique aan de Berkmeerdijk op nummer 4 geboren. Het tweede kindje van Richard en Alice. Ze groeide op met zus Rilana en broertje Ranko.

Onwerkelijk, ongeloof… dat zijn de eerste gevoelens die iedereen heeft. Danique; levenslustig, sprankelend, vol enthousiasme, is er niet meer. Het kan niet waar zijn. Van het ene op het andere moment is een leven vol toekomst, abrupt geëindigd. Zo jong, dat mag niet, dat hoort niet. Oneerlijk, misschien zelfs woede komt naar boven.
Een zonnige zomerse dag is omgeslagen in diepe donkere duisternis.

Samen met Ranko ging ze even varen en net op weg kwam er een benauwdheid opzetten, zo heftig, zo sterk, zo verwoestend. Deze astma-aanval kon ze niet winnen. Alles is gedaan om Danique te redden. Het heeft niet zo mogen zijn.
Danique zat vol plannen. Ze was net geslaagd voor de HAVO en zou starten met haar studie Communication and Multimedia Design. Had haar vriendin geholpen bij haar verhuizing naar haar kamer in Leeuwarden, Lowlands lag in het verschiet.
Bruisend ging ze door het leven. Danique hield van gekkigheid, was eigenzinnig, had heel veel humor. Was een doorzetter want de astma en zijn bijwerkingen kregen haar er niet onder. Zij bleef de gangmaker in de vriendengroep en op feestjes. Had een groot hart en liet iedereen in zijn waarde. Een creatieve mooie jonge vrouw is niet meer. Maar gelukkig nog wel in onze herinneringen en in ons hart. Op donderdag 9 augustus moesten wij haar laten gaan.

Nu moeten we verder zonder haar, maar hoe?

Samen zoeken we naar kracht om door te gaan met ons leven en daarbij Danique niet te vergeten. Samen zijn we sterk, samen kunnen we dit aan. En samen geven we Danique de laatste eer die zij dubbel en dwars heeft verdiend.

Tijdens het condoleren aan huis stond de hele Berkmeerdijk vol auto´s en fietsen. Van heinde en ver was iedereen gekomen om afscheid te nemen van Danique.
En tijdens de avondwake, op dinsdag 14 augustus, zat de hele kerk vol. Samen met familie, vrienden, klasgenoten, collega’s en medeparochianen hebben we op een indrukwekkende manier afscheid genomen van een uniek kind.

De zon scheen
De vogels floten
Bloemen bloeiden
En toen werd het stil…

Dag Danique, goede reis naar het land over grenzen heen.

Gerda Wester-Koomen