Kapellentocht 2016

Geplaatst op: 23 augustus 2016

Zondag 2 oktober a.s. gaan we voor de 10e keer te voet van de Mariakapel uit Obdam naar de kapel OLV. Ter Nood in Heiloo. De afstand is 25 km. Het thema voor deze dag is “10 jaar lopen in verbondenheid”.
We beginnen weer om 7.00 uur met de kaartverkoop ( € 8,00 graag gepast betalen ) en vertrekken om 7.30 uur na de wegzending door pastor Bert Glorie die ook deze keer weer gaat meelopen.
We houden weer onze gezamenlijke stop na ongeveer 12 km. in de Alkmaarse Poort met koffie / thee en cake en zullen om 13.00 uur in Heiloo zijn. In tegenstelling met andere jaren is de evt. consumptie in het Oesdom voor eigen rekening. Ook wij hebben te maken met stijgende kosten en willen het inschrijfgeld niet verhogen.
De Eucharistieviering is om 13.30 uur in de grote kapel door pastoor Nico Knol en pastor Bert Glorie met medewerking van het parochiekoor en het fanfare. Zij zullen gezamenlijk de mooie mis van Schubert ten gehore brengen.
Voor de 8 pelgrims die een week later te voet naar Xanten gaan, is dit de laatste training.
De ervaring leert dat er naast wandelaars ook veel mensen per auto naar de viering komen die dan de wandelaars weer mee terug naar Obdam nemen.
Op de website van de Sint Victor Parochie kunt u veel foto’s vinden die de afgelopen jaren door Remon Feld zijn gemaakt. Ook kunt u in het jubileumboek het ontstaan en begin van de Kapellentocht terug lezen.
Wij hopen u weer op deze inmiddels bijzonder dag te ontmoeten, en mochten er vragen zijn bel dan even 0226 452427 of mail naar tuinfluiter@quicknet.nl. Succes met de voorbereiding en groeten van Hans van ’t Hoff en Robert de Boer.

Waar blijven de meisjes?

Geplaatst op: 20 augustus 2016

Ik stel me voor dat je als jongen in het café staat of over de kermis rondloopt en denkt: Waar blijven de meisjes? Niet dat je een afspraakje hebt, maar er zijn een paar groepjes vriendinnen waarvan je vrijwel zeker weet dat ze vanavond zullen komen. En als die meisjes aan het eind van de avond niet gekomen zijn, ben je teleurgesteld.
Zo verging het mij, niet op de kermis, maar in de kerk. Begin juli was ik naar De Caegh geweest om misdienaars te werven. In drie van de vier klassen waar ik kwam, waren groepjes meisjes die enthousiast hun vinger opstaken toen ik vroeg wie er misdienaar wilde worden.
“Kom zaterdagavond maar eens kijken hoe het gaat”, zei ik. Maar helaas, de meisjes bleven weg en lieten ook daarna niets van zich horen.
Gelukkig is De Caegh zo’n grote school, dat ik het in september nog in een paar andere klassen kan proberen.
En ik kan natuurlijk ook naar de Kelderswerf gaan. Komt tijd, komt raad! In Spierdijk heb ik het meegemaakt dat de misdienaars twee jongetjes waren, waarvan de een uit Irak kwam en de ander uit Armenië. Misschien zal het hier ook die kant op gaan. Een misdienaar uit Bagdad, van mij mag dat! Maar ik blijf toch nog stiekem hopen op de enthousiaste groepjes vriendinnen die het in juli nog helemaal zagen zitten om misdienaar te worden.

De roep van de Sint Victorkerk

Geplaatst op: 20 augustus 2016

Met de trein ging ik tussen 2007 en 2010 vanuit Heiloo vier dagen per week naar mijn werk op het dekenaat in Hoorn. Elke keer stopte de trein precies op het hele of op het halve uur op station Obdam. In de minuut dat de trein daar stilstond hoorde ik de klok van de Sint Victorkerk slaan en vervolgens reed de trein weer verder.
Zo liet de Sint Victorkerk mij bij elke tussenstop in Obdam even weten dat hij er nog was. Hij liet zich natuurlijk niet zomaar horen. Het was de bedoeling dat ik zou uitstappen en naar hem toe zou gaan. Alsof hij zeggen wou: Hier moet je wezen!
Maar dat begreep ik toen nog niet. Ik bleef stoïcijns zitten. Maar nu ga ik, zodra de trein Obdam nadert, op zoek naar de uitgang. Als ik uitgestapt ben, geeft de klok zijn welkomstgroet en ik weet waar ik naar toe moet.
Wat is het mooiste spoorwegtracé van Nederland? Over die vraag kon van 1 tot 11 augustus via Internet gestemd worden. De NS had hiervoor verkiezingen uitgeschreven en alvast zes tracés genomineerd voor de hoofdprijs, waaronder het traject Haarlem-Hoorn.
De meeste stemmen werden echter uitgebracht op het tracé Lelystad-Almere, waarschijnlijk omdat er heel veel te zien is in het natuurgebied de Oostvaardersplassen, waar dat tracé doorheen voert. Vaak schijn je vanuit de trein paarden en koeien te kunnen zien die daar in ’t wild rondlopen.
Dat zal wel zo zijn, maar wat mij betreft moet het mooiste tracé een traject zijn waar onderweg niet alleen veel te zien valt. Er mag ook wel wat te horen zijn. En dan komt er maar één tracé voor de hoofdprijs in aanmerking, het tracé Haarlem-Hoorn, vanwege de nimmer aflatende roep van de Sint Victorkerk.

We pakken de draad weer op!

Geplaatst op: 20 augustus 2016

Graag wil ik mede namens Parochiebestuur en Parochieraad de vrienden van pastoor Beemster nog hartelijk bedanken, die de viering ter gelegenheid van zijn zestigjarig priesterschap in de kerk en aansluitend in De Amethist voor hem hebben georganiseerd.
Ton en Marian Bakker en Peter en Rebecca Overtoom, hartelijk dank voor jullie initiatief en jullie inzet. Daardoor is het voor pastoor Beemster en voor onze parochie een feestelijke gebeurtenis geworden waaraan nog lang en met veel genoegen zal worden teruggedacht. Natuurlijk heeft de jubilaris met zijn enthousiasme daar zelf ook zijn steentje aan bijgedragen. Allen nogmaals hartelijk dank!
Zo zijn we de zomer ingegaan, een zomer die toen nog vol beloftes was. Voor mij, en hopelijk ook voor jullie, is deze zomer nog niet voorbij.
Op 15 augustus ben ik vertrokken naar Spanje om daar de laatste 200 km te lopen van de Camino Frances, de weg vanuit Frankrijk naar Santiago de Compostella.
Als ik weer op de pastorie terugkom, dat zal rond 5 september zijn, dan is hier de draad natuurlijk al weer opgepakt. Koren en werkgroepen zijn ontwaakt uit hun zomerslaap. Er wordt in de kerk weer gezongen en in de pastorie weer vergaderd en ik doe er weer vrolijk aan mee.
Want eerlijk gezegd vind ik mijn vakantie dit jaar wel wat lang. Maar aan de andere kant, met het bereiken van Santiago de Compostella komt voor mij een lang gekoesterde droom uit.
Al in de jaren tachtig had ik het in mijn hoofd om naar Santiago te gaan, maar ik wist niet hoe ik het moest organiseren. In 2002 en in 2004 heb ik twee etappes in Frankrijk kunnen lopen met een reisgezelschap. Helaas ging het reisbureau daarna failliet en wist ik niet of ik ooit verder zou komen. Maar in de afgelopen jaren is het me toch gelukt samen met een bevriend echtpaar de weg te vervolgen.
Als ik weer terug ben, pak ook ik de draad weer op. De Vredesweek staat dan alweer snel op het programma. Door het zinloze geweld van terreuraanslagen zo dichtbij, beginnen ook wij te beseffen hoe belangrijk en waardevol het is in vrede te leven.
Vrede verbindt is dit jaar het thema. We gaan er in twee vieringen aandacht aan besteden. Eerst op zaterdagavond 24 september hier in Obdam met Sing@Victor en op zondag 25 september in de Protestantse kerk in Hensbroek met Frank & Zij, een koor bestaande uit vierentwintig dames onder leiding van Frank Hoebe.
De zondag daarna, 2 oktober, is het tijd voor de tiende Kapellentocht. In de afsluitende viering in Heiloo zingt het Parochiekoor en speelt Muzieklust. Maar laten we ook Entre Deux niet vergeten, ons mooie middenkoor. Dat koor zingt alweer op zaterdagavond 10 september. Ik ben blij met al deze koren en met de bijzondere initiatieven die genomen worden in deze parochie. Met de viering van het 125-jarig bestaan van het kerkgebouw ben ik natuurlijk met mijn neus in de boter gevallen, maar als dat jubileum voorbij is, houdt het wat mij betreft niet op. Tegen die tijd heb ik wel door wat er allemaal kan en mag in deze parochie en wil ik proberen in diezelfde geest door te gaan, samen met jullie, want die draad is volgens mij nog lang niet op.

Misdienaars en acolieten

Geplaatst op: 10 juli 2016

Onze parochie had toen ik hier kwam vijf misdienaars, of liever gezegd, twee misdienaars en drie acolieten, allemaal jongens.
Acolieten zijn middelbare scholieren of zelfs volwassenen. Van hen mag je verwachten dat ze leiding kunnen geven aan nieuwelingen. De laatste twee misdienaars zijn afgelopen zaterdag tijdens de gezinsviering bevorderd tot acoliet. Ze kregen daarbij een zak snoep en een ingelijste oorkonde.
Ik hoop dat ze de bevordering tot acoliet zien als een aanmoedigingsprijs. Zo is het natuurlijk ook bedoeld. Van mij mogen de vijf acolieten die er nu zijn nog wel even doorgaan, want ze doen het goed. Ze begeleiden mij uitstekend, maar ook als er een priester is, bij Eucharistievieringen, weten ze wat ze moeten doen.
Toch ben ik op zoek naar nieuwe misdienaars. Op maandag 4 juli was ik samen met juf Judith Reus in vier klassen van basisschool De Caegh om mijn verhaal te vertellen en brieven uit te delen. In elke klas waren er kinderen die wisten wat een misdienaar zoal doet. Er waren ook wel kinderen die een brief mee naar huis wilden nemen. Dat heeft tot nu toe nog niet tot aanmeldingen geleid, maar wat niet is, kan nog komen. De vijf acolieten staan in elk geval klaar om de nieuwe kandidaten in te wijden in het vak.

Dankbaarheid

Geplaatst op: 10 juli 2016

In de afgelopen weken hebben we afscheid moeten nemen van twee mannen die veel voor de parochie hebben betekend: Dik Bankras en Jan Melten.
Dik was gedurende vele jaren koster, Jan zong in het Parochiekoor. In beide uitvaartvieringen gaf het Parochiekoor acte de présence. In de uitvaartmis van Jan op 5 juli speelde ook fanfare Muzieklust. Parochiekoor en fanfare brachten samen enkele delen ten gehore uit de Deutsche Messe van Franz Schubert.
Twee dagen daarvoor hadden ze dat ook al gedaan. Dat was bij gelegenheid van het 60-jarig priesterjubileum van oud-pastoor Theo Beemster. Die viering stond geheel in het teken van dankbaarheid voor zestig jaar priesterschap.
Je zou denken: een uitvaart staat in het teken van rouw en verdriet. Hoe kunnen dan dezelfde klanken en teksten op hun plaats zijn als bij een jubileumviering die in het teken van dankbaarheid staat… En toch kan dat. Vaak staat ook een uitvaartdienst in het teken van dankbaarheid, dankbaarheid om een rijk en gevuld leven. En gewoonlijk is er ook het vertrouwen dat dat leven niet ophoudt.
Het geloof vertelt ons dat we na onze dood worden opgenomen in het licht en in de liefde van God. Daar mogen we vanuit gaan. Daarom zijn uitvaartdiensten vaak verre van somber.
Zo was het ook bij de vieringen voor Dik Bankras en Jan Melten. Ondanks het verdriet om hun overlijden en de leegte die zij achterlaten, zullen we met dankbaarheid aan hen beiden blijven denken. Mogen zij rusten in vrede!

Stappen we eruit of blijven we erin?

Geplaatst op: 27 juni 2016

Stapt de Victorparochie, eventueel samen met de Marcusparochie eruit? Waaruit, zult u zeggen. Uit het samenwerkingsverband van parochies dat we regio ‘De Waterkant’ noemen. Of blijven we erin?
De Waterkant, dat is de regio die bestaat uit negen parochies. Behalve Hensbroek en Obdam zijn dat: Zuidermeer, Spierdijk, De Goorn, Ursem, Spanbroek, De Weere en Hoogwoud. Stappen we daaruit? Volgt er na de Brexit ook een Vexit, waarbij de V staat voor Victorparochie?
Als we deze vraag aan alle parochianen zouden voorleggen, als we u naar uw mening zouden vragen, dan kan ik u nu al zeggen dat ik, net als de Britse premier Cameron, zou opstappen wanneer u in meerderheid stemt voor uitstappen. Ik behoor dus, zij het soms met pijn in het hart, tot het kamp van de blijvers. Die pijn in mijn hart wordt veroorzaakt door het feit dat ik vaak naar een andere parochie moet, terwijl ik liefst in Obdam zou blijven. Waarom dat moet, dat zal ik u uitleggen.
Er zijn in de regio twee priesters werkzaam, Nico Knol en Antonio Tocco, en drie pastoraal werkers: Tineke de Boer, Anne-Marie van Straaten en ik. De pastoraal werkers hebben alle drie een deeltijdaanstelling. Met ons vijven moeten we dus, samen met de vrijwilligers, negen parochies runnen. Om ervoor te zorgen dat er in iedere parochie regelmatig een Eucharistieviering is of een viering geleid door één van de pastoraal werkers, vliegen we heen en weer van de ene parochie naar de andere.
Ook ik vlieg van hot naar her. Zo ging ik op zondag 19 juni voor in de kerk van Spanbroek en op het moment van schrijven, zaterdagavond 25 juni, ben ik opnieuw voorgegaan in een viering in Spanbroek. En dat terwijl er op 19 en 25 juni ook vieringen waren in Obdam.
Tot mijn grote spijt kon ik daar niet bij zijn. Vandaar die pijn in mijn hart.
En toch wil ik niet uitstappen. Obdam kan met mij, en af en toe een priester voor de Eucharistievieringen, niet verder. Obdam heeft namelijk te maken met dezelfde trend waarmee alle andere parochies te maken hebben: een enorme krimp.
Minder kerkbezoek, minder werkgroepen en werkgroepleden, minder inkomsten. Obdam zou het wel wat langer volhouden dan de meeste andere parochies, maar toch is het vanwege het slinkende aantal deelnemers aan vieringen en andere bijeenkomsten beter nu al samenwerking te zoeken en niet pas op het moment dat alles bijna op zijn gat ligt.
En daarom behoor ik dus tot het kamp van de blijvers en wil ik graag samenwerken met de buurparochies. Bij dat samenwerken ontwikkelen we wel twee snelheden. De hoge snelheid, de snelle intensivering van de samenwerking, die is er voor groepjes van twee parochies die op den duur één parochie willen vormen. Dat geldt voor ons en de Marcusparochie en het geldt ook voor de parochies van Spierdijk en de Zuidermeer. De lagere snelheid is er voor de regio als geheel.
Zaterdag 2 juli mag ik voorgaan in de kerk van De Weere, maar op zondag 3 juli ben ik gelukkig weer hier om samen met velen van u het 60-jarig priesterjubileum van pastoor Beemster te vieren. En ook op zaterdag 9 juli kan ik erbij zijn, als we de Eerste Communicantjes van dit jaar weer verwelkomen en hopelijk ook enkele nieuwe misdienaars. Ik ben, zoals men dat noemt, eerst aanspreekbare voor de parochies Obdam en Hensbroek. Maar ook in de andere kerken van onze regio moet ik regelmatig mijn gezicht laten zien. Daar beleef ik meestal veel plezier aan, maar wanneer er op datzelfde moment ook in Obdam een viering is, heb ik er moeite mee.
Pastor Bert Glorie

Secretariaat van de Parochie gesloten op 7 en 14 juli

Geplaatst op: 13 juni 2016

De vakantieperiode staat voor de deur en ook Jan en José gaan met vakantie.

Daarom is het secretariaat donderdag 7 en 14 juli gesloten.

Mocht u intenties op willen geven, dan graag vòòr donderdag 23 juni.

Wij wensen u een gezellige, zonnige zomer.

Jan en José

Een deel van de keten

Geplaatst op: 12 juni 2016

Graag wil ik nogmaals mijn dank uitspreken voor alle bezoekjes, cadeaus, kaarten en mailtjes die ik heb gekregen ter gelegenheid van mijn verjaardag. Ik ben er zeer mee vereerd. Het is verrassend en stimulerend om zoveel blijken van waardering te mogen ontvangen.
Ik was ook blij met de aanwezigheid van pastor Paul in de afgelopen weken. Het voelde vertrouwd, voor mij en ongetwijfeld ook voor u.
Op zondag 5 juni ging pastor Paul voor in een goed gevulde kerk, waarbij het Parochiekoor zong.
Op zaterdag 4 juni zegende hij het huwelijk in van Peter Vlaar en Jenifer Remé, waarbij het koor Sing@Victor zong en afgelopen zaterdag 11 juni mocht ik samen met hem voorgaan in een eucharistieviering waarin wederom het koor Sing@Victor zong.
Het was een viering die in eerste instantie bedoeld was als reünie van pastor Paul met de Keetjongeren van 10 jaar terug, maar zoals gewoonlijk waren er toch wat meer oudere jongeren aanwezig in de kerk.
Met deze oudere jongeren en gelukkig ook nog een groep keetjongeren van toen hebben we in de pastorietuin een gezellige avond gehad, weer een hoogtepunt van onze jubileumviering. En dan vergeet ik nog de Mystery-Guest: Don Bosco in de persoon van Remon Feld.
De tijd vliegt en ook pastor Paul is weer gevlogen. Hij heeft zijn parochianen op Aruba weer opgezocht, maar ik ben hem dankbaar voor de twee weken dat hij in ons midden was. Nog altijd is hij een steun en toeverlaat voor veel parochianen, niet alleen als hij hier is, maar ook vanuit Oranjestad. En zo is hij ook een steun voor mij.
Maar het parochieleven gaat door en we vliegen van hoogtepunt naar hoogtepunt.
Op 3 juli vieren we het feit dat pastoor Beemster 60 jaar geleden priester gewijd is. Ik zou hier heel veel willen schrijven over de voorbereiding van dit jubileum, maar in Oosterbeek wordt de Rotonde al net zo enthousiast gelezen als in Oranjestad, dus ik kan er weinig over zeggen.
Ook via de tamtam kan ik niets laten weten, want de eerste die dat in de gaten heeft en de enige die precies weet wat al die tamtamgeluiden betekenen is pastoor Beemster zelf, dus we treffen de voorbereidingen in alle stilte, maar het wordt zeker heel mooi. Dus kom maar weer naar de kerk op zondag 3 juli, anders hoort u achteraf dat u iets hebt gemist.
U bent welkom, want u bent een schakel in de keten, in de keten van generaties die het geloof aan elkaar doorgeven. U hoort waarschijnlijk niet tot de keetjongeren, maar u bent wel een deel van de keten en daarom bent u bij alle vieringen welkom. (Pastor Bert Glorie)

Als er geen humor is, is God niet aanwezig

Geplaatst op: 27 mei 2016

Dat was de spreuk die boven het toneel te lezen stond tijdens de drie voorstellingen van onze cabaretgroep. Onder de titel “Geloof jij het?” brachten ze een prachtig programma van liedjes en sketches over het verleden en het heden van onze Sint Victorkerk. En humor zat er meer dan genoeg in deze voorstelling, dus God was weer thuis in het voormalige parochiehuis. Maar er mocht ook een traantje worden weggepinkt en ook dat zegt iets over Gods aanwezigheid.
Na de startviering met pastoor Beemster en alle koren en na de presentatie van het jubileumboek was dit het derde hoogtepunt in de viering van het 125-jarig bestaan van de kerk. Een hoogtepunt om trots op te zijn. Namens het hele parochiebestuur wil ik alle medewerkers aan deze voorstelling dan ook hartelijk bedanken. We hebben er ontzettend van genoten en het was voor ons allemaal een mooie belevenis, ook op de momenten waarop wij zelf het lijdend voorwerp waren. En de spreuk die nu boven het toneel hing, die zouden we ook aan de kerktoren moeten hangen, want een kerk waar geen grappen kunnen worden uitgehaald, daar is voor mensen en ook voor God niets te beleven. Over grappen gesproken: op zaterdag 11 juni komt de mystery-box weer de kerk binnenrijden. Wie zou er nu weer uit tevoorschijn komen… Het zou zomaar iemand van onze cabaretgroep kunnen zijn. (Pastor Bert Glorie)

Welkom op de website van de Sint Victor Parochie.

Inschrijven jubileumboek

Eerste Communie

Heilig vormsel

Agenda

Deze website is gemaakt door:
Holder_logo