Het Jubileumboek

Geplaatst op: 12 februari 2016

Eindelijk is het zo ver!
Meerdere keren hebben we gevraagd of u ons wilde helpen bij het maken van het jubileumboek.
En dat heeft u op verschillende manieren gedaan: met verhalen,anekdotes, foto’s, gedichten.
Heel trots kunnen we zeggen: ‘Het is gelukt, het boek is af!’
Maar u moet nog even geduld hebben om het jubileumboek in uw bezit te krijgen.
Op dit moment ligt het boek bij de grafische vormgever en daarna gaat het naar de drukker.
Het boek wordt eenmalig gedrukt ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van onze Sint-Victorkerk.
Als u er zeker van wilt zijn om dit prachtige jubileumboek te bezitten, op deze site vindt u een link naar het jubileumboek.
Ook achterin de Sint-Victorkerk vindt u het inschrijfformulier.
Tot slot wijzen wij u er nogmaals op dat het een beperkte oplage is, dus op is op!
Met een gerust hart kunnen wij zeggen: ‘Voor straks veel lees- en kijkplezier’.

Valentijn en de kabouters

Geplaatst op: 07 februari 2016

Op de laatste dag van 2015 is Jan Dekker onderscheiden met de Victorspeld, de erespeld van onze parochie. Jan is gedurende 18 jaar als vrijwilliger werkzaam geweest in de pastorietuin en hij was leider van de Tuinkabouters. Dit najaar maakte Jan kenbaar dat hij ermee wilde stoppen. Hij zou in januari 80 worden, dat vond hij een mooie mijlpaal.
Op een mooie dag in oktober heeft Jan mij een rondleiding door de tuin gegeven, waarbij hij mij liet voelen wat er te voelen was, tot de straattegels aan toe, de tegels die Jan tijdens de achttien jaar dat hij in de tuin werkte diverse malen door zijn handen moest laten gaan…
Intussen is de Veertigdagentijd begonnen, een tijd van bezinning, van stoppen met slechte gewoonten, van iets extra’s voor een ander doen. Vasten mag natuurlijk ook. Dat lukt het best als je het samen doet. Iets met anderen afspreken werkt nu eenmaal beter dan in je eentje proberen iets te volbrengen.
Op zondag mag er niet worden gevast, dus ook komende zondag niet, op de dag van Sint-Valentijn. Veel jonge mensen kennen Sint-Valentijn wel, maar in onze kerk besteden we aan deze heilige meestal niet veel aandacht. Ook komende zondag zal dat zo zijn.
Maar door een gelukkig toeval worden op Valentijnsdag wel vier kinderen gedoopt in onze kerk.
Het weekend van 20 en 21 februari, zijn er twee vieringen in onze kerk. Dat gebeurt niet vaak meer, daarom is het het vermelden waard.
Zaterdagavond is er dus de voorstelviering van de Eerste Communicantjes en zondagochtend is er een viering met het Parochiekoor.

In balans blijven

Geplaatst op: 24 januari 2016

Bij het reilen en zeilen van een parochie zijn veel vrijwilligers betrokken. Hier in Obdam hebben we kunnen zien hoeveel activiteiten er gewoon konden doorgaan tijdens de maanden dat pastor Paul aan het varen was. Dat kon alleen maar lukken doordat vrijwilligers de verantwoordelijkheid op zich wilden nemen. Ook nu ik er ben en vanwege mijn beperking lang niet alles zelf kan doen, merk ik hoeveel ik kan profiteren van vrijwilligers die activiteiten organiseren en hand- en spandiensten verrichten. Zonder hen zou ik geen pastor kunnen zijn.
Op 14 februari is er weer een doopviering.De ouders van de dopelingen worden hierop voorbereid door een boeiende avond, verzorgd door twee werkgroepleden. Ik luister en denk mee en probeer te achterhalen wat goed is en wat er misschien nog beter kan, maar ik ben voorlopig alleen maar ontzettend blij met de werkgroepen die al deze activiteiten op touw zetten en uitvoeren. Door deze betrekkelijk jonge werkgroepleden en de kinderen die in de geloofsgemeenschap worden opgenomen blijft de leeftijdsopbouw van de parochie nog een beetje in balans. En over balans gesproken… Helpt u ook mee om de kerk in balans te houden? U hoeft daarvoor geen vrijwilliger te worden. Het mag natuurlijk wel, maar ook uw financiële steun is welkom, waarvoor ik u bij voorbaat wil bedanken.

Van de pastor

Geplaatst op: 19 januari 2016

Het nieuwe jaar is alweer begonnen en het leven heeft zijn gewone draai hernomen, maar toch wil ik nog even achterom kijken naar de tijd van Kerst en Oud en Nieuw. Allereerst wil ik iedereen hartelijk bedanken die mij een Kerstkaart heeft gestuurd. Met zoveel goede wensen in de aanloop naar Kerstmis was ik aangenaam verrast. Wat me ook goed deed, is de manier waarop allerlei mensen voorbereidingen hebben getroffen om de kerk sfeervol te maken en Kerstmis goed te kunnen vieren in de kerk. Er zijn dus ieder jaar weer mensen bereid om hun schouders eronder te zetten en er iets bijzonders van te maken. Ook hiervoor mijn hartelijke dank!
 
Het was mijn eerste Kerst in Obdam en voor mij waren er dus veel hoogtepunten. Ik noem toch even apart het Kindje wiegen op Eerste Kerstdag, oftewel Kerst voor de allerkleinsten. Jozef, Maria, het kindje, de herders, de engeltjes, de schapen en de ezel zorgden samen met alle kinderen en hun ouders en grootouders voor een gezellig uurtje. En dan waren er natuurlijk de mensen die dit allemaal hebben voorbereid en later ook hebben gezorgd dat de kerk weer schoon werd opgeleverd. Ik ben blij dat dat dit jaar kon en hoop dat het ook volgend jaar lukt om deze happening door te laten gaan.

Kerst voor de allerkeinsten

Geplaatst op: 07 december 2015

Op Eerste Kerstdag, 25 december om drie uur is het zover. Maria en Jozef zijn met hun ezeltje in de Sint Victorkerk gekomen. En ligt er ook een kindje in de kribbe? Wat denk je! Kom zelf maar kijken en neem gerust je vader en moeder of je opa en oma mee. Je mag ook een muziekinstrumentje meenemen, want we gaan Kerstliedjes zingen en daar hoort muziek bij. Als je zelf graag herder of engeltje wil zijn, dan kan dat. Maar kom dan wel op tijd!

Kerstmis

Geplaatst op: 07 december 2015

Staat de Kerstboom al bij u thuis? Hebt u het stalletje al neergezet? In de kerk moet dat allemaal nog gaan gebeuren, maar er wordt aan gewerkt. We beleven nu de Adventstijd, de periode van vier weken waarin we langzaam toe kunnen groeien naar het Kerstfeest. Komende zaterdagavond steken we de derde Adventskaars aan. Dat doen we in een viering met het gastkoor Hoeverture uit Egmond aan de Hoef. Volgende week zondag, op de vierde zondag van de Advent, komt Antonio Tocco weer naar onze parochie om met ons de Eucharistie te vieren. Antonio is de priester uit Italië die het pastoresteam van onze regio is komen versterken. Op 6 december ging hij voor het eerst in onze parochie voor en kon men bij een kopje koffie met hem kennismaken. Hij zal bij ons vaker de mis opdragen. Op Kerstavond zal hij dat doen in de viering van 23.00 uur met het Parochiekoor.
We beginnen Kerstavond zoals gewoonlijk met een gezinsviering. Deze begint om 18.00 uur. Het is een goede start van het Kerstfeest met een eigentijds Kerstverhaal voor de kinderen. Om 20.30 uur zingt Sing@Victor. Dat wordt een sfeervolle Kerstviering. Tussen de twee vieringen door speelt een groepje leden van Muzieklust. Dat gebeurt niet meer vanuit de toren, maar in de kerk, boven, op het koor. Om die mooie klanken te horen, moet je deze keer dus wel naar binnen! Voorafgaand aan de viering van 23.00 uur spelen de leden van Muzieklust nog een keer.

Op Eerste Kerstdag is er om 10.00 uur een viering met Entre-Deux. En dan is er om 15.00 uur het gezellige en sfeervolle Kindje Wiegen ofwel Kerst voor de Allerkleinsten. Ik ben blij dat jullie dat in deze parochie al gewend waren en dat het dit jaar ook weer door kan gaan, want zelf vind ik het een hoogtepunt. Nergens merk je zo goed dat Kerstmis een feest is van vrede en nieuw leven als bij het Kindje Wiegen. En de kinderen zelf, die vatten het ook, die hoef je niets uit te leggen.

Op Tweede Kerstdag is er geen viering, evenals op zondag 27 december. Ook op Nieuwjaarsdag is de kerk gesloten. Wel is er op Oudejaarsavond een viering om 19.00 uur met het koor Entre-Deux. We kunnen terugkijken op het afgelopen jaar met zijn ups en downs en vooruitkijken naar een nieuw jaar met vanuit het geloof toch in elk geval een hoopvol toekomstperspectief. Het nieuwe jaar beginnen we op zondag 3 januari met een viering met het Parochiekoor.

Afgelopen zondag hebben we afscheid moeten nemen van Gitta de Wijs-Dol, een bijzondere vrouw. Mag het waar zijn dat de engelen haar hebben begeleid naar het Paradijs, dan zal zij daar nu de vrede en het licht van God ervaren waarover wij in de Kerstvieringen zullen zingen en vertellen. Als u naar de kerk komt, zult u daar zeker iets van die Kerstsfeer meebeleven en meenemen naar huis, naar uw Kerstboom en het stalletje, naar uw familie en allen die u in de Kerstsfeer wilt laten delen. Laten we er met elkaar, thuis en in de kerk, een mooie Kerst van maken!

Ik wens u een zalig Kerstfeest en een voorspoedig 2016.
 Pastor Bert Glorie

Adventsactie MOV

Geplaatst op: 28 november 2015

Ook dit jaar wordt er in de Adventstijd weer geld ingezameld voor een project in Sanya Juu in Tanzania.
Het geld is deze keer niet bestemd voor het St. Victorziekenhuis, maar voor mensen in de directe omgeving.
Deze mensen worden geholpen met het verwerven van extra inkomsten door een avocadoproject. Ze planten er avocadobomen en verkopen deze op de lokale markt, om zo o.a.schoolgeld voor hun kinderen bij elkaar te sparen. Zo willen we de zelfredzaamheid van de mensen in Sanya Juu vergroten.
In de viering van 12 december zullen we meer aandacht besteden aan het project en een collecte hiervoor houden. Na deze viering is achter in de kerk verkoop van producten uit de Wereldwinkel.

Bloemen

Geplaatst op: 27 november 2015

Bloemen, het is de achternaam van de schaatser die afgelopen zaterdag het wereldrecord veroverde op de tien kilometer. Een mooie prestatie van Bloemen. Een mooie naam trouwens ook, Bloemen. Mooi en bloemen zijn woorden die opvallend goed bij elkaar passen. In onze Sint Victorkerk is het dan ook Elly Mooi die de leidster is van de bloemengroep. Twee weken geleden waren zij en haar man Sjaak vijftig jaar getrouwd. Elly wilde zelf voor de bloemstukken zorgen. Toen ik de vrijdagmiddag daarvoor, na een bijzondere dag op De Caegh, de kerk in kwam lopen was ze er net mee klaar. Uitgebreid kon ik de bloemstukken bekijken. Dat kijken bestaat bij mij natuurlijk uit voelen en ruiken. Mooie stukken met veel Chrysanten en ook besjes uit de tuin. Die besjes had ik een paar dagen daarvoor zelf in de tuin gezien, want daar kreeg ik een rondleiding van Jan Dekker, het opperhoofd van onze Tuinkabouters. Maar het gaat nu niet over de Tuinkabouters en hun winterslaap die zojuist begonnen is en ook niet over de gastlessen die ik mocht geven op De Caegh, maar over bloemen. De kerk was dus prachtig versierd tijdens de viering van het vijftigjarig huwelijk van Elly en Sjaak Mooi op 15 november. Het parochiekoor zong een mooie mis. Maar enkele dagen later moesten de bloemen van Elly wijken voor het grote podium dat gebouwd werd voor het Projectkoor Hollands Kroon. Op vrijdag 20 november gaf dit koor een schitterend concert waarvoor veel belangstelling was. Maar het kerkelijk leven gaat door. Op 22 november werd het feest van St. Caecilia gevierd en weer gaf het parochiekoor acte de présence. En weer waren de bloemstukken van Elly Mooi in volle glorie aanwezig. Maar aan de zijkant stonden alweer nieuwe bloemen opgesteld, stukken en vazen met tulpen en orchideeën die later op de middag en de volgende dag op en rond het altaar zouden staan. Bloemen voor Maria. Ja, natuurlijk ook voor het Maria-altaar, maar toch vooral bedoeld voor iemand met de naam Maria. Maria is trouwens ook een mooie naam voor iemand die creatief is met bloemen. Wie kan zich een Mariabeeld zonder bloemen voorstellen! Ook deze Maria hield van bloemen. Voordat Elly Mooi het van haar overnam, was zij jarenlang leidster van de bloemengroep hier in de kerk. Haar naam wil ik hier voluit noemen: Maria Elisabeth Vriend-van Kampen. Vorige week woensdag is zij overleden. De bloemen, door de families Vriend en van Kampen met zorg uitgezocht en geschikt, waren bedoeld voor haar avondwake en uitvaart. Wij gedenken Ria Vriend in grote dankbaarheid en hopen dat zij op één of andere manier voortleeft in een paradijs vol bloemenpracht.
 Pastor Bert Glorie

Het leven gaat door

Geplaatst op: 09 november 2015

Steeds meer mensen staan op de dag van Allerzielen stil bij hun dierbare overledenen. Ook in onze Sint Victorkerk gaat die dag niet onopgemerkt voorbij. En zo zaten we dus op een, ik zou bijna zeggen doodgewone maandagavond met ruim driehonderd mensen bij elkaar. De overledenen van het afgelopen jaar passeerden de revue. Een foto, een kort in memoriam, een kaars die door een familielid werd aangestoken, het koor Sing@Victor dat het gebeuren omlijstte met stemmige muziek… Het was een indrukwekkende viering. De mensen over wie iets werd verteld, ik heb ze niet gekend, maar de zorgvuldigheid en toewijding waarmee alles werd gedaan, raakte ook mij. En onwillekeurig ga je dan denken aan de mensen die uit je eigen leven verdwenen zijn… Het is goed om bij de doden stil te staan. Pijn en leed, gemis en verdriet hoeven niet onder stoelen of banken te worden gestoken. Je hoeft je er niet voor te schamen.

Maar intussen gaat het leven door en vragen de kinderen weer om aandacht. Zaterdag was er een gezinsviering. En woensdag hebben we de Sint Maartenviering gehad. En ik blijf nog even met kinderen bezig. Komende donderdag en vrijdag ga ik bij alle klassen van De Caegh langs. Ik ga eerst maar eens wat vertellen over het leven met mijn handicap en dan zullen er wel vragen komen over van alles en nog wat, vragen die alle kanten opgaan. Als mens wil je nu eenmaal van alles weten. Maar hoe dan ook blijven er vragen waar wij niet echt een antwoord op weten, vragen over het leven na de dood bijvoorbeeld. Zelf denk ik dat we hierover hoopvol mogen zijn. Maar dat is enkel een vermoeden. Het is goed om bij dat vermoeden stil te staan en het uit te spreken. Maar het is ook goed dat het leven zijn normale loop herneemt en dat de kinderen weer om aandacht vragen, aandacht voor de dingen waar ze zelf mee bezig zijn.
 Pastor Bert Glorie

Mag ik even voorstellen: “Antonio”

Geplaatst op: 08 november 2015

“Gods wondere wegen”
Mijn naam is Antonio Tocco. Ik ben 51 jaar. Ik ben Italiaan en kom uit Montelepre (berg van de hazen). Montelepre is een stadje van 6000 inwoners, op het prachtige eiland Sicilië.
Na de middelbare school heb ik aan de kustacademie in Palermo gestudeerd en later heb ik ook scholing in het horeca vak gehad. Ik heb lange tijd in hotels en restaurant als kok en ober gewerkt, o.a in Engeland.
Voordat ik priesterstudent werd, was ik ver weg van de kerk. Ik was niet kerkelijk opgevoed. Mijn familie was weliswaar katholiek, maar niet echt praktiserend. Ik leefde zoals de meeste jongeren, maar wel met grote vragen over de zingeving van het leven. Ik geloofde niet in de kerk en evenmin in God.
In deze concrete situatie is de Heer Jezus mij komen zoeken, door andere mensen en in het bijzonder door een meisje (daarna is zij mijn vriendin geworden), die mij naar de kerk brachten om naar de catechese over de liefde van God te luisteren. Die catechese was voor jongeren en volwassenen. In die tijd was ik 24 jaar. Daar heb ik een levende God ontmoet waarin ik niet geloofde. Hij veranderde mijn leven totaal, ik heb een concreet antwoord gevonden op mijn levensvragen en in het bijzonder vond ik een God die Vader is en die mij lief had precies zoals ik was, met mijn zwakheiden en beperkingen en moeilijkheden.
Na deze grote ervaring heb ik de roeping gevonden om mijn leven te geven voor anderen en voor het Evangelie van Jezus. Na een lange periode van strijd tegen deze roeping heb ik alles achtergelaten, mijn land, mijn familie, mijn werk, mijn vriendin en vrienden en wat ik van God heb gekregen door de Moederkerk wil ik doorgeven.
Dus, door deze ervaring kreeg ik het verlangen om de Blijde Boodschap van de Liefde van God de Vader aan alle mensen te brengen, in welke plaats of welk land dan ook.
God heeft via bijzondere wegen voor mij de keuze gemaakt en deze keuze is Nederland geworden. Toen was ik 27 jaar.
Ik ben onder andere ook in Africa geweest (Kenia), waar ik mijn stage op een missiepost doorbracht. Daar kon ik God zien in de arme mensen en ook in het lijden van die mensen. Feitelijk heb ik meer van hen geleerd dan zij van mij. Door hen leerde ik dat God van mij hield en mij de vrijheid gaf om mijn eigen keuzes te maken. Zo’n ervaring heeft mijn roeping bevestigd. Dus toen heb ik ‘ja’ gezegd tegen mijn roeping.
Aan het begin was voor mij heel moeilijk om Germaanse talen te leren, omdat ze compleet anders zijn dan Latijnse talen. Ik sprak weliswaar Engels, maar wie in Nederland met de mensen wil communiceren moet toch echt Nederlands leren. “Mamma Mia…..” Toch heb ik mijn best gedaan om het te doen. Ik ben heel blij om hier in Nederland te zijn.

Ik ben op 8 december 2001 tot diaken gewijd in Heiloo en op 25 mei 2002 volgde de priesterwijding in de kathedraal Sint Bavo te Haarlem.

Ik heb 3 jaar stage gelopen in Bergen, in de parochie van “Petrus en Paulus”, 2 jaar als kapelaan in de parochie van Heerhugowaard, 3 jaar in de parochie “Sint Vitus” te Naarden. En in de laatste zes jaar in de regio “Hoorn-Blokker” .
Ik ben er zeker van, dat God zal mijn helpen en begeleiden om zijn blijde boodschap nog door te geven aan alle mensen die ik langs mijn levensweg zal ontmoeten.
Ja, de Blijde Boodschap is de basis die mensen naar Jezus kan brengen, en dat is wat veel christenen hebben gedaan. Het evangelie van Jezus is de blijde boodschap van het heil. Jezus is de bron van levend water, en door dit water ontvangen wij elke dag nieuwe kracht om door te gaan met het leven van alle dag. Jezus heeft meer malen aan zijn leerlingen gezegd: “Weest niet bang, ik ben altijd met u”.
Jezus zegt ook tot mij, “ben niet bang”, “volg mij”. Ja, voor mij begint een nieuwe tijd en nieuwe avontuur. Een nieuwe tijd om Christus te kunnen dienen in deze nieuwe parochies.
God de vader is met ons. Jezus is het licht. Hij zal ons nooit verlaten, zelfs niet in moeilijke perioden. Hij wil ons helpen onze twijfels en angsten te overwinnen.
Hier in Nederland heb ik gevonden wat God mij heeft beloofd, namelijk: broeders, zusters, moeders, vaders en vrienden, want dat zijn jullie allemaal. Jullie hebben mij allemaal in het bisdom ontvangen en nu in het bijzonder in jullie parochies.
Beste vrienden, ik wens u en uw familie Gods zegen toe. Moge de liefde van God de Vader in het hart van ieder van ons binnenstromen.
Ik dank u en ik vraag u hierbij voor mij te bidden om mij in deze nieuwe taak te steunen.
De vrede van Jezus.
P. Antonio Tocco

Welkom op de website van de Sint Victor Parochie.

Inschrijven jubileumboek

Eerste Communie

Heilig vormsel

Agenda

Deze website is gemaakt door:
Holder_logo